Drukke werkweek voor een pensionado

Per 1 maart jl. ben ik dan eindelijk écht met pensioen gegaan. Tenminste, voor wat betreft mijn onderwijsactiviteiten voor Avans Hogeschool in Den Bosch. En ik moet zeggen, het is een hoop werk, en een hoop gedoe, die pensionering. Al die (in mijn geval dan) pensioenfondsen die alles nét iets anders regelen, de Sociale Verzekeringsbank voor de AOW en andere regelingen, ooit opgezet om ons het ‘pensioengat’ te besparen. Wel, uiteindelijk ziet het er allemaal heel comfortabel uit, maar voor je alles geregeld hebt!
Tja, en dat was er nog dat andere pensioengat, het zogenaamde Zwarte Gat, waarin pensionado’s terecht komen die opeens niet meer weten hoe ze hun dagen door komen. Nou, dat gat bestaat niet, bij mij niet, tenminste.
Natuurlijk had ik bij voorbaat al de nodige dagen ingevuld. Zo werd ik, per 1 januari 2012, secretaris bij streekomroep AlphenStadFM/TV en per 1 maart ouderling bij de PKN gemeente Adventskerk. Beide functies waaraan ik toch zeker een dag in de week ‘kwijt’ kan. Dan hebben we nog mijn blogs en tweets waaraan ik al jaren, opgeteld over de hele week, een dag mee bezig ben. Dan wilde ik nog ernst maken met adviesbedrijf Koornstra Consultancy, gericht op de advisering van bestuurders, politici en winkeliersverenigingen over wát te doen met onze winkelcentra, van dorpswinkels tot stadscentra. Nóg een dag in de week! En uiteindelijk wilde ik ook nog promotieonderzoek doen naar het fenomeen ‘kleine kernen’ die uiteindelijk als woonplaats steeds onaantrekkelijker worden omdat steeds meer voorzieningen wegvallen en politici daar wel over mekkeren, maar het verder gewoon laten gebeuren. En, natuurlijk, nog wat ruimte te zoeken om artikelen en boeken te schrijven.
Hebt U meegeteld?
Inderdaad, deze ‘gepensioneerde’ is, betaald én vooral onbetaald, toch weer gewoon vijf dagen in de week aan het werk! Tja, daarbuiten vallen hobby’s als zingen in een koor (Min Ghesellen in Nieuwkoop én -tijdelijk- het Alphense Oratoriumkoor). Natuurlijk wil ook vrouwlief de nodige tijd en aandacht, net als de poezen, de kinderen en de kleinkinderen. Ook waren de nodige klussen in en bij huis al ingepland omdat daar de afgelopen jaren wel heel weinig tijd voor overbleef.
Kortom, ik heb het gewoon stomme druk! Nét als altijd!

Is er dan geen verschil?
Natuurlijk wel! Was het voor mijn superieuren altijd al lastig om me opdrachten te geven die ik niet zag zitten, nu hoef ik nooit meer dingen te doen waar ik niet achter sta. Ik heb immers geen superieuren meer, geen goede en geen slechte en hoef me aan de incompetentie van de laatste niet langer te ergeren!
Ook ben ik niet langer elke dag uren kwijt aan het heen en weer rijden naar Den Bosch! Het komt daardoor regelmatig voor dat mijn toch al milieubewuste Prius dagenlang op de parkeerplaats staat omdat ik gewoon overal heen fiets. Hoewel piekbelasting nooit helemaal te vermijden is, zit ik niet meer in de vaste cadans van een onderwijsrooster waarin steeds minder rekening wordt gehouden met studenten én docenten. Merkwaardigerwijs heb ik eigenlijk nooit last gehad van piekbelasting voor daar een werkgroep voor werd ingesteld, maar dat terzijde, want dit is allemaal Voltooid Verleden Tijd. Verder kan ik nu ‘vakantie’ nemen wanneer dat mij uitkomt, want dát kan natuurlijk niet, in een onderwijsbaan. En natuurlijk kan vrijwel elke bijeenkomst bezoeken waar ik heen wil.
Ik ging ervan uit dat ik als adviseur te maken zou krijgen met 5-6 aanvragen per jaar, waaruit dan twee tot drie opdrachten zouden rollen. Maar intussen zit ik al met meerdere opdrachtgevers te praten, en is mijn eerste opdracht een feit. Hals over kop moest dan ook worden gewerkt aan een opvallende en adequate huisstijl voor niet ál te veel geld, en gelukkig, via Twitter is daarvoor de juiste persoon gevonden. De komende week is alles klaar en kan ik de ook al gecreëerde accounts op internet, facebook en twitter, én de Alphense VOA, van het juiste logo voorzien.
U snapt het natuurlijk al, deze nieuwbakken pensionado is al heel hard bezig ‘al die vrije tijd’ op te souperen en moet nu heel hard ‘nee’ roepen als er nog meer werk op hem af komt. Eerst maar eens kijken waar het schip strandt voor we nieuwe verplichtingen op ons laden.

Nee, voor mij geen zwart gat, en het verwondert mij, en vele actieve vrijwilligers eigenlijk, dat er nog zoveel mensen zijn die zich, elke dag opnieuw, afvragen wat ze vandaag weer eens gaan doen. Er ligt werk te over, in verenigingen, in welzijns- en culturele stichtingen, in politieke partijen en in kerken. Alleen in mijn gemeente zouden we zo een vijftal extra ouderlingen kunnen gebruiken maar ja, tel je zegeningen!
Nee, beste lezers, dat pensioneren is maar een heel gedoe, maar je hoeft je écht niet af te vragen hoe je na je pensionering je tijd moet doorbrengen. Je gewoon in de maatschappij blijven bewegen en gewoon “JA” zeggen op de vragen die op je afkomen. Dan ben je, nét als ik, wel gepensioneerd, maar niemand die het merkt!

Zoeken

Toekomstige evenementen

Er zijn momenteel geen toekomstige events.