Bananenrepubliek Alphen aan den Rijn?

Het plotselinge vertrek van burgemeester De Gelder maakt, als ik zo de commentaren lees, nauwelijks indruk op de Alphense bevolking. Zelfs op Twitter is het geen kwestie van betekenis. Alleen de politici en de pers maken zich druk om zijn ‘vrijwillig tijdelijk terugtreden’ waarbij achter beide kwalificaties gerust een groot vraagteken gezet kan worden. Het lijkt me stug, gegeven de gegroeide politieke situatie, of we Wim de Gelder ooit nog als burgemeester terug zullen zien.
Want met de vervanging van de burgemeester is immers niets meer dan een nieuw dieptepunt bereikt in de Alphense politiek.
Was De Gelder de juiste man op de juiste plaats? Nee, volgens mij niet. Daarvoor was hij eensdeels te weifelend, en anderzijds te dictatoriaal voor deze tijd. Ik vergeleek hem weleens met de burgemeester uit Swiebertje, een andere tijd met andere verhoudingen. Maar hij had ook de pech uitgerekend in Alphen aan den Rijn terecht te komen waar de groeistuipen uit de zeventiger en tachtiger jaren nog hard in de maatschappij en de politiek doorklinken. En dan had hij dubbel pech te moeten werken met een college waarin wel enkele poppetjes waren gewisseld, maar dat in wezen doorborduurde op een verleden dat onze burgemeester niet kende. Met dat ‘oude’ collegeprogramma, en een gemeenteraad vol nieuwelingen had iedereen die geen sterke leider is met een aalgladde persoonlijkheid het onderspit gedolven. Dus het vertrek van Wim de Gelder stond al sinds de laatste verkiezingen op de agenda, alleen had het college de datum nog niet ingevuld.
Tja, en nu?
De oude burgemeester is weg, en de nieuwe is pas benoemd. Je mag aannemen dat er voor de raadsvergadering van eind januari weinig gebeurt. Niet met de gemeente, niet met de twee aangeschoten wethouders en ook niet met de raad. Want die is, na een ongelukkig einde van haar optreden dit jaar, weer het kerstreces ingesukkeld. Burgemeester Eenhoorn heeft al aangekondigd dat hij pas in april een eindrapport zal publiceren. Het zou anders moeten, maar je kunt er van op aan dat het hele drama op deze manier keurig over de Statenverkiezingen heen wordt getrokken. In de zakenwereld zou je wensen zo snel mogelijk van al die integriteitsballast bevrijd te worden, zodat je een nieuwe start kunt maken. Maar in de politiek probeert iedereen altijd het politieke leven tot het uiterste te rekken.
Eerlijk gezegd zal dat de Partij van de Arbeid niet veel opleveren. Een zwak acterende Job Cohen maakt weinig gebruik van de voor deze partij overgebleven Kamerzetels, niets lijkt een verdere afkalving te kunnen voorkomen. Plaatselijk zit de partij met een aangeschoten wethouder die alleen in naam Alphenaar is, die de gemeente al eens drie miljoen heeft gekost en met zijn dubbelmodale salaris een huur betaalt alsof hij een minimum inkomen heeft. Die zet je niet op de bok, natuurlijk! De als vanouds driftig om zich heen bijtende Wim Roest is ook geen Statenaas om in te bijten. Tot mijn verbijstering, weet de zo goed van de tongriem gesneden fractievoorzitter Hélène Opatja in de nieuwe raad weinig meer te doen dan haar grote leidsman Ruud Gebel te volgen. En van het aanstormende jonge talent in die fractie is eigenlijk ook weinig meer vernomen. Nee, de PvdA is een schuchtere collegevolger die op niets meer commentaar lijkt te willen geven. Die gaan, zo met de kop tussen de schouders, in die verkiezingen geen potten breken. Want wat heeft die partij nou eigenlijk gepresteerd, het laatste jaar?
Dan het CDA, toch vooral een club vazallen rond wethouder Groen in’t Wout. Hoe ze de mogelijke val van die man zullen overleven, is mij in ieder geval een raadsel. Tegenwicht geven tegen ‘Wilders’ kan de partij landelijk, door het gedoogakkoord, nauwelijks, en in Alphen zie ik René Vrugt niet zomaar boven zijn wethouder uitstijgen. Dat is hij helemaal niet gewend, en het is maar de vraag of hij dat ook zou kunnen, of willen. En van de rest van de fractie kun je moeilijk verwachten dat ze veel stemmen zullen trekken om hun Eerste Kamer fractie nog wat volume te geven. Nee, het CDA kan alleen maar verliezen. Het zal toch niet zo zijn dat de CDA kiezers gemakkelijk vergeten dat van alle grote plannen die slechts één jaar geleden nog speelden, niets terecht lijkt te komen. En ook de verbreding van de N207, al twee verkiezingen beloofd, komt, met en zonder het CDA in de raad én in de provincie, weinig terecht.
Dan de CU, n. mijn eigen partij, die gezichtsverlies leed door de buitengewoon knullige ‘verkiezing’ van haar fractievoorzitter tot griffier. Zoiets kan natuurlijk niet, kon natuurlijk niet, en zal natuurlijk ook nooit kunnen: Zo van partijdige fractievoorzitter tot vertrouwensman van de hele raad. En zeker niet in deze situatie. Ik hoop dat Eenhoorn doet wat de partijafdeling Alphen had moeten doen: Matthijs Kortleven hiervan weerhouden.
Uiteindelijk komen we dan bij de VVD, gegijzeld door haar eigen macht. Ik vrees dat Ruud Gebel, gesteund door het “Rutte” effect, ook wel weer succes zal hebben met de komende Statenverkiezingen. Ondanks die N207. Maar intussen zal zijn ster in Alphen zwakker gaan schijnen, waar hij toch door vriend en vijand als de kwade genius achter de hele raadscrisis en het verdwijnen van de burgemeester wordt gezien. Benieuwd hoe hij zich daar uit gaat redden, maar, zoals gezegd, het lijkt me dat hij vier maanden heeft om schoon schip te maken. Groen Linkser Van Gelder had hij in zijn zak, dat zal met partijgenoot Eenhoorn niet lukken.
De twee laatste partijen hebben natuurlijk het geluk dat hun wethouders (nog) buiten de anti-kraak affaire zijn gebleven. Maar ja, is dat over vier maanden nog zo?

Dit zijn, volgens mij, de perspectieven van de collegepartijen. Over de oppositie, waar met name D’66 weer nieuwe hoop krijgt, hebben we het de volgende keer. Als Kerstcadeau, zo U wilt,

Zoeken

Toekomstige evenementen

Er zijn momenteel geen toekomstige events.