Kuddedieren

Iedereen kent toch wel het beeld van een kudde koeien, schapen of geiten die ogenschijnlijk allemaal met hun eigen zaken bezig zijn, eten vooral, maar toch plotseling allemaal tegelijkertijd naar een andere plaats lopen. Waarom? Volgens mij gewoon omdat een paar daarheen lopen en de rest daarbij wil zijn. Een overblijfsel uit de tijd dat ze als kudde in de vrije, maar gevaarlijke, natuur rondliepen en kuddevorming hun voornaamste vorm van bescherming was.

Wij mensen doen het natuurlijk heel anders, of toch niet ….?
Vrijdag maakten we in de kleine zaal van de Goudse Schouwburg deel uit van een mogelijk honderd man grote groep. We beleefden in die kleine kring een prachtige theateravond met Arno van de Heyden en zijn ensemble. Een prettig, intiem, Frans sfeertje uit Groningen, uitstekende muziek, leuke liedjes en verrassende gebeurtenissen op het toneel. Zo´n voorstelling die twee uur zou duren, maar waar je uiteindelijk pas drie uur later vertrekt, zonder je een minuut te vervelen.
Nee, die kleine groep had een kostelijke avond met PUUR GELUK. Dat de grote zaal ernaast vol zat met bezoekers van de musical over Anne Frank, leek niemand te deren. Iedereen was gelukkig in het eigen universum, in die kleine zaal.

In Alphen aan Rijn bood theater Castellum de try-out van Bart Visscher, overigens ook uit onze ex-woonplaats Groningen. Vier avonden lang een volle bak rond iemand die volgens Wikipedia doet aan “ongenuanceerde ongein”. Wel wat anders, toch? Je hebt natuurlijk verschil in smaak, maar als ik iemand zie twitteren of er al iemand ‘uit het college’ was gezien, vraag ik me af waarvoor mensen nou eigenlijk naar het theater gaan. Voor velen lijkt de voornaamste reden het feit dat anderen, en dan vooral bekenden en notabelen, dat ook allemaal doen. De zekerheid ergens te zijn waar iedereen anders ook is. De zekerheid dat andere, voor jou belangrijke, mensen, je zien, en dat misschien weer tegen anderen zeggen, of, nog mooier, twitteren. Met foto natuurlijk, dan heb je de toiletdeuren niet meer nodig. Met de zekerheid dat je de komende week, in welk gezelschap dan ook, niet alleen bent als je zegt dat ‘je naar Bert Visscher bent geweest’.
Natuurlijk zijn er ook toeschouwers geweest die Bert Visscher gewoon leuk vinden en hem overal volgens waar dat zo te pas komt. Maar het zou me niet verbazen als de meeste toeschouwers gewoon om een heel andere reden in Theater Castellum waren, om een avond ‘onder ons’ te zijn. Het gevoel je thuis te voelen in de kudde, toegeven aan een oeroud instinct.

U weet toch hoe het gaat in zo’n kudde. Een aantal grote, sterke exemplaren geven de toon aan. Zij leiden en de rest volgt. Nou ja, niet de hele rest. Want er zijn altijd kuddedieren die volgens de leiders bij ‘de rest’ horen, maar volgens henzelf bij ‘de leiders’. In een kudde vee proberen ze het één keer, twee keer, en dan verdwijnen ze om hun heil in een andere kudde te zoeken. Of ze moeten verder eenzaam rondzwerven. Wij mensen doen dat niet, we verzamelen ons af en toe, maar zijn meestal buiten kuddeverband met onze eigen zaken bezig. Pas bij grotere evenementen, en dus ook bij het Theater, kunnen we onze kudde instincten botvieren. Natuurlijk zijn er verstokte Oranjefans, maar nooit zoveel als rond de grote toernooien. Veel jongeren vinden de kermis leuk, maar welke klasgenoot durft nou de volgende dag te zeggen daar niet te zijn geweest?

Ik iedereen zijn eigen plezier, maar hoeveel dingen doen we eigenlijk niet vooral omdat anderen het ook doen? En we niet achter willen blijven?

Vanochtend stond er een juichend stuk over supermarkt concern JUMBO, dat ik goed ken, deels omdat het hoofdkantoor maar een kwartier van onze hogeschool verwijderd is, deels omdat er nogal wat van onze ex-studenten werken.
Waar Jumbo buiten de Randstad allang een ‘vaste waarde’ is, is de formule hier nieuw. Prompt gaat ‘iedereen’ daar eens kijken en de commentaren zijn geweldig. Waarom? Vooral omdat anderen ook enthousiast zijn. Een soort massahysterie, want retailkenners weten dat er in de praktijk nou niet al te veel verschil zit tussen die supermarkten. Bij een bezoek aan JUMBO kom je absoluut niet in een andere wereld, vergeleken met Hoogvliet of Ten Brink. Maar ‘de groep’ bepaalt dat dit anders is, en dus ís het ook anders.

Iets dergelijks speelt ook rond het kopen op zondag. Vrijwel niemand heeft daar ooit echt behoefte aan gehad, maar nu twittert (ja, de ‘leiders’ twitteren in de moderne maatschappij) iedereen en alles over hoe prachtig het is, dat boodschappen doen bij Albert Heijn (Ten Brink doet niet mee) op de Herenhof. Toch niet te geloven, in die kleine winkel. Ik kan me die opwinding nog voorstellen in een Albert Heijn XL winkel, maar daarvoor moet je toch echt naar Zoetermeer.

We zijn allemaal nog kuddedieren. Ikzelf niet, natuurlijk!
Of toch wel, minstens een beetje?

Zoeken

Toekomstige evenementen

Er zijn momenteel geen toekomstige events.