Falen

Sinds Alexander de Grote, bijna vier en twintig honderd jaar geleden, hebben de ruim 10 miljoen Grieken nooit meer zo’n impact op het wereldgebeuren gehad dan nu. Toen, omdat Alexanders legers alles wegvaagden wat zijn ‘vijanden’ op de been konden brengen, nu, omdat zijn nazaten het hele verenigde Europa hebben belazerd. Zo belazerd dat zelfs de Grieken zelf geen idee hadden hoe, en hoeveel hun eigen regering aan onzin heeft verteld.
In deze ‘crisis’ spelen natuurlijk twee vragen een grote rol. Waarom dachten die Grieken dat zij, als enige Europeanen, maar half zo hard hoefden te werken dan iedereen anders. En verder, het is toch volstrekt onmogelijk dat binnen dat enorme apparaat van de EG niet de nodige mensen daarvan al jaren op de hoogte waren? Je kunt je toch niet voorstellen dat die Griekse regeringen decennialang een beeld op hebben kunnen houden waar niemand doorheen prikte? Tot mijn stomme verbazing heb ik die laatste vraag zelfs nergens gesteld zien worden. 0-1 voor de zogenaamde onderzoeksjournalistiek!
Nee, in Brussel wilde blijkbaar niemand dat die etterende zweer aan dat mooie Europese gebouw zichtbaar werd. En onze Europarlementariërs, die we elke vier jaar tegen heug en meug weer in hun zetel hijsen, houden zich ook liever bezig met gele hesjes voor fietsers (Nederland kanarieland) dan met de vraag of hun Griekse collega’s eigenlijk wel weten waarover ze het hebben.
Zeker, dat pleit de Grieken zelf niet vrij, zij hebben gefaald. Maar ook de hele EG heeft gefaald, en als dat één keer kan, kan het vaker. Vooral als de verantwoordelijken die verantwoordelijkheid niet willen nemen. U begrijpt al dat U met een doorgewinterde Euroscepticus te maken hebt, die gruwt van het idee alleen al van een Europese ‘staat’, op welke manier dan ook.
Dat waren de Grieken, maar is het in ons kleine Alphen aan den Rijn zoveel anders?

Burgemeester Eenhoorn is er duidelijk over: alle politici faalden en de balans tussen ambtenarij, college en gemeenteraad is volkomen verstoord.
Dat we dit allemaal al weten is op zich al curieus, en kenmerkend voor die verhoudingen. Blijkbaar vond ‘iemand’ het nodig de bestuurlijke beerput aan ‘het volk’ te tonen.
Hoewel iedereen die de ontwikkelingen na de vorige verkiezingen gevolgd heeft, wel weet dat burgemeester De Gelder er niet zoveel mee van doen had, werden de Hoekse en Kabeljauwse twisten, die daarop volgden, wel aan hem geweten. Maar als burgemeester heeft Wim gefaald omdat hij wel moest falen en het is goed dat nu iedereen een veeg uit de pan krijgt. Waarom?
Al ver voor de verkiezingen in 2010 was duidelijk dat het zittende college gewoon door wilde gaan om het beleid van de afgelopen tien jaar door te kunnen zetten. Bij de keuze voor een nieuwe burgemeester was het dan ook van te voren duidelijk dat deze zich niet met het beleid moest bemoeien, de wethouders konden het alleen wel af, gesteund door een solide meerderheid in de raad. En zo kwam De Gelder in een vooral ceremonieel gedachte functie terecht, terwijl hij zich zo graag als bestuurder wilde profileren. Dat alleen al moest wel tot ongelukken leiden. Dat De Gelder nu als ‘zwak’ wordt afgeschilderd, is het gevolg van de keuze die door de raad, overheerst door de ‘college’ partijen, gemaakt is. Ik heb wijlen Gerard Meereboer nog bezworen niet aan dat keuzecircus deel te nemen, maar uiteindelijk liet hij zich toch overhalen daaraan mee te doen. Als gevolg had ook mijn eigen fractie schuld in dezen. Het zij zo. Maar dat die hele zaak met echte democratie weinig van doen had, is wel duidelijk. De Alphense politiek wordt al jaren bestuurd op zetelaantallen alleen, en dat wordt, ook al jaren, vervolgens democratie genoemd. Nou?

Normaal zou een dergelijk ‘gesloten machtsbolwerk’ tot reactie leiden, maar, vreemd genoeg, wordt dat die status quo door vele Alphenaren, Aarlanderveners en Dammenaren gesteund. En hoewel de oppositiepartijen wel degelijk winst behaalden, was die winst bij lange niet genoeg om de verhoudingen te wijzigen. Nee, integendeel, de frustratie van al die ‘winnaars’ was zo groot dat er een heel jaar lang in onze gemeente eigenlijk niet bestuurd kon worden. Burgemeester de Gelder raakte eerst zijn portefeuille communicatie kwijt, en vervolgens zijn baan. Bas Eenhoorn kwam en overwon, maar een gewonnen veldslag is zelden genoeg om de oorlog te winnen. Het is dat de politieke verhoudingen er na de fusie wel anders uit moeten zien, anders laait de politieke oorlog weer op zo gauw hij is vertrokken. Want niemand vertrouwt niemand meer!

Tja, en ook hier speelt weer de vraag wie er nu eigenlijk verantwoordelijk is voor dat falen van onze politici. Nou, dat is simpel. Dat zijn de niet eens zo grote groepen ONBEKENDE medeburgers die de ledenvergaderingen van onze partijen bevolken. Daar spelen sentimenten die U als burger NIET meekrijgt, daar wordt politiek bedreven die het daglicht niet altijd kan verdragen, daar wordt met ‘poppetjes’ geschoven op een manier die alleen bij uitzondering in de krant verschijnt. De macht die in onze raadszaal de boventoon voert, wordt buiten uw gezichtsveld opgebouwd door burgers die zich niet in het openbaar laten horen, en die zich ook niet in het openbaar hoeven te verantwoorden.

Karl Marx, een voor mij toch onverdachte bron, zei altijd dat als je iets in de politiek niet begreep, je moest zoeken naar degenen die er voordeel bij hadden. Dát moeten de Alphense kiezers ook maar eens doen, zodat ze het echte falen bloot kunnen leggen. De Grieken zijn daar tenminste al mee begonnen!