Exit Alphenpas

We ontvangen in de zomer niet veel post, en dan valt een brief van de gemeente gelijk op. Wat zouden die gasten nu weer hebben bedacht? Alle opwinding is voor niets, helaas. Mijn vrouw blijkt na amper een jaar haar AlphenPas alweer kwijt te raken. Ikzelf ga dat bezit nooit meer meemaken.
Zelfs de gemeentekrant Witte Weekblad, waar we, vier weken na dato, het ‘nieuws’  kunnen lezen dat de fontein in Park Rijnstroom weer spuit, sluit via een laatste advertentie het project AlphenPas af.
Nadat al in februari was besloten dat gemeente het project als bezuinigingsmaatregel wilde stoppen (zie “Het drama van de AlphenPas” op http://www.beleefalphen.web-log.nl van 27 februari jl.) valt de bijl nu! Natuurlijk is die AlphenPas officieel nog tot 31 december geldig, maar in de praktijk is het over en uit.
Als pleister op die wonde krijgen we nog wel een kortingsbon voor Duinrell, maar ja, via ons abonnement bij Avifauna kunnen we nog geheel GRATIS naar de nodige recreatieparken. Dus op die waardebon zaten we, net als die AlphenPas zelf, niet te wachten. Blijkbaar was dat met niemand het geval, want zelfs de groep waarvoor deze pas in eerste instantie bedoeld was, de ECHTE MINIMA in onze gemeente, heeft die pas nauwelijks gebruikt.

Natuurlijk was het een leuk initiatief, om de mensen met het allerlaagste inkomen via een persoonlijke kaart de mogelijkheid te bieden aan allerlei zaken deel te nemen waar ze normaal geen geld voor hebben. Als zodanig paste het ook prima in het armoedebeleid van ex-wethouder, nu medecolumnist, Robert J. Blom. Helaas, en daarvoor heb je geen sterrenwichelaars nodig, beste Robert, ging elke politieke partij er met zijn voorstel van door. Ten eerste werden er hele discussies gevoerd over wat een écht minimum nu eigenlijk wel niet was. Met name de linkse partijen in de gemeenteraad waren spookbenauwd dat die kaart onze ‘minima’ zou stigmatiseren, alsof armoede op zichzelf al niet stigmatiseert. Daarom zouden ook “gewone”  Alphenaren dat ding mogen kopen, overigens zonder dat iemand ooit uitzocht of hier wel een ‘markt’ voor was. Volgens mijn gegevens zijn er, ondanks een jarenlange advertentiecampagne, nooit meer dan 100 passen daadwerkelijk gekocht. Gelukkig wilde de gemeenteraad ook graag dat er iets werd gedaan voor de mantelzorgers, maar daar was geen geld voor. “Kassa!” dachten de gemeentelijke plannenmakers, want nu kon iedereen die zich volgens de gemeentelijke criteria ‘mantelzorger’ kon noemen, zo’n pas aanvragen. Ook geen doorslaand succes, heb ik begrepen.
In arren moede besloot de gemeente de pas dan maar beschikbaar te stellen aan alle pensionado’s, die kon je er tenminste één sturen zonder dat ze die hoefden aan te vragen. Uiteindelijk begreep ook de gemeenteraad dat de gekte rond die AlphenPas was gaan doorschieten toen men hem ook aan de gemeentelijke ambtenaren, erkende échte minima natuurlijk, wilde schenken en schoot die ‘oplossing’ af.
Sinds dat moment was de AlphenPas ten dode opgeschreven en werd het voor Michel du Chatinier wel heel gemakkelijk het initiatief de doodsteek toe te dienen.

Deze vakantie werk ik me weer eens door de nodige nieuwe marketing boeken heen, en één daarvan heet ‘Marketing 3.0’. Of dat boek ook geschreven is door de bekende goeroe Philip Kotler zelf, waag ik te betwijfelen, maar zijn naam staat er wel loeigroot op. Dat boek gaat wel verder in op het concept van ‘Societal Marketing’ dat Kotler al bijna dertig jaar geleden introduceerde, het concept dat wij nu kennen als ‘Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen’ (MVO). Nu geloof ik nog eerder dat politici ons een betere wereld gaan scheppen dan ondernemers, maar je zult als ondernemer wel stapelgek zijn om je in onze twitterwereld weinig van het publieke belang aan te trekken. Maar dat is wat anders dan dat je gewoon winst uit je onderneming wilt halen. En ook daar gaat de gemeente keer op keer in de fout, als ze denkt dat de invalshoek van gemeente en politiek dezelfde is als die van bedrijven die zich op die gemeente en die politiek richten. Natuurlijk had de gemeente best zelf de regie over die AlphenPas kunnen houden. Tenslotte zijn die duizend echte minima nog wel te overzien zonder het direct professioneel aan te pakken. Maar juist omdat er een commercieel belang achter de AlphenPas zat, moest het aantal kaarthouders steeds worden vergroot. En die grotere groep had heel andere belangen dan de oorspronkelijke, van de echte minima, zodat het aantal daarop gerichte aanbiedingen heel beperkt bleef en het oorspronkelijke doel uit het oog verdween. Juist omdat er een commercieel belang speelde, werd de gemeente Alphen aan den Rijn met haar AlphenPas gereduceerd tot een inkomstenbron voor het betreffende bedrijf. Juist daardoor, ik heb dat keer op keer aangetoond, functioneerde die AlphenPas voor geen meter voor de doelgroep waarvoor deze was opgericht. En omdat al die andere doelgroepen nooit om zo’n pas gevraagd hadden, mislukte het ding volkomen. Nu, nadat er jarenlang tonnen aan directe, en vooral indirecte, kosten aan zijn gespendeerd, blijft iedereen met lege handen achter. We hadden in plaats van die AlphenPas dat geld beter gelijk aan Jacob Wesselse van de voedselbank kunnen geven. Dan was dat geld tenminste wel terecht gekomen bij de echte minima die nu, opnieuw, helemaal alleen staan.