De wereld redden…..met Sociale Media?

Op zaterdag 2 mei nam ik deel aan de ‘Dag van de Communicatie’ van de PKN (Protestantse Kerken in Nederland) gemeenten. Honderd mensen uit het hele land die zich binnen die kerken bezig houden met communicatie, van het meest simpele kerkblaadje tot en met een professionele Multi-Media aanpak.
Binnen onze kerken wordt het steeds moeilijker de jeugd aan de gemeente te binden en sommigen zien de Sociale Media als de ultieme oplossing voor dit probleem. Anderen denken juist dat sociale media te oppervlakkig zijn om überhaupt nuttig te zijn binnen én buiten de gemeente.

Wat dat betreft is er niet veel verschil, of je je nu tussen kerkmensen of retailers beweegt. De één verwacht er veel te veel van, en de ander ziet er helemaal niets in. Het maakt daarbij niets uit of we het op hebben over Alphen aan den Rijn, of welke andere willekeurige plaats op deze aardbol.
Is er hiermee iets nieuws onder de zon? Nou, nee!

In feite is het propageren van overdreven verwachtingen door de één, en de scepsis van de ander het lot van alle ‘nieuwe’ media. Direct Mail was zo’n media, Telefonische marketing een andere, de website en de webshop en dan nu de ‘’sociale media”. Een goeroe wilde me in1994 nog interesseren voor Customer Relations Management (CRM) terwijl ik al in 1982 zo’n systeem (Verkoop Informatie Systeem) operationeel had. En nu blazen sociale media aanhangers ‘hun’ specialisme op tot een panacee voor elke kwaal. In een stijl die bijna sektarisch aandoet. Zij hebben gelijk, omdat ze gelijk hebben, ik kan er werkelijk niet meer warm of koud van worden.
Immers, als je beslist NIET met je klanten, met je leden, je kiezers of kerkleden wilt communiceren, kan dat ook prima met sociale media. Immers, niet het medium, maar de boodschap (wat wil ik overdragen) en de zender (organisatie, bedrijf) bepalen wat de ontvanger (de ‘doelgroep’) hoort, ziet, of ervaart. Al sinds de introductie van Direct Mail is het immers mogelijk (via antwoordkaart of telefoonnummer) de klant daarop te laten reageren (respons), maar iedereen die wel eens een telemarketeer aan de lijn heeft gehad weet hoe moeilijk het is om met een dergelijke figuur tot een werkelijke dialoog te komen. De meeste websites zijn nog steeds nauwelijks meer dan wat we vroeger een ‘flat ad’ noemden, een advertentie op internet. Veel webshops leveren nauwelijks meer dan de catalogi van posterorderbedrijven lang geleden al presteerden. Veel bedrijven denken nog altijd, in onze 24/7 maatschappij, één keer per maan hun emails te kunnen beantwoorden, en veel zakelijke accounts op facebook, Linked’in en Twitter komen niet veel verder dan het éénzijdig aanbiedingen voor hun ‘vrienden’ op het scherm te toveren.
Sommige bedrijven reageren heel professioneel vanaf hun hoofdkantoor of laten dat door hun reclamebureau doen, en hebben niet door dat daarmee het opbouwen van een echte relatie tussen bedrijf en klant (Web 3.0) daarmee onmogelijk wordt.

Kortom, natuurlijk zijn er altijd wel een paar bedrijven te vinden die via meesterlijke beheersing van een specifiek ‘nieuw’ medium succes behaald hebben. Een aantal van die ondernemers ken ik persoonlijk, maar naar mijn mening waren die ondernemers ook succesvol geweest als ze een andere marktbenadering hadden gekozen. Het is weinig zinvol te hopen dat in deze moeilijke tijden een paar cursussen je dat zelfde succes gaan opleveren. Dat geldt voor ondernemers in de business-to-business sector, in de dienstensector en in de detailhandel. Dat geldt net zo goed voor de overheid als voor andere, niet op winst gerichte, organisaties. Het geldt zelfs voor kerken. Het is NOOIT één medium, hoe nieuw ook, maar de mix tussen je aanbod, je boodschap, de keuze voor de juiste doelgroep en de toepassing van de beste combinatie van media die het uiteindelijke succes bepalen.
Tenslotte ga ik niet voor niets een symposium bijwonen met de mooie naam ‘Its in the Mix’. U hoort er nog van.