De Alphense handbalvereniging SV Rijnstreek organiseert dit jaar in opdracht van het Nederlands Handbal Verbond afdeling Zuid Holland op 17 april a.s. de dames en heren finales van de Jan Alma Cup.
Het programma:
Zaterdag 17 april 2010 in de Limeshal, Alphen aan den Rijn
19.30 Damesfinale: E.H.C. 1 – SOS-Kwieksport 1
21.15 Herenfinale: Oliveo 1 – H.V.V.’70 1
Voorzitter Heino Blaauw is trots dat zijn vereniging deze prestigieuze finale mag organiseren. “Het is een erkenning van de NHV-Zuid-Holland voor onze vereniging. We bouwen al een aantal jaren succesvol aan de weg en zijn blij dat we Alphen aan den Rijn een avond top handbal kunnen bieden. En de toegang is gratis!”.
De Jan Alma Cup is de afdelingsbeker van de NHV – ZH. Zij is vernoemd naar de legendarische trainer/coach Jan Alma. Hij heeft niet alleen diverse nieuwe trainingstechnieken in Nederland geïntroduceerd maar heeft als trainer en bondscoach aan de wieg gestaan van de expansie van de handbalsport in Nederland. Jan Alma is voor zijn verdiensten voor de handbalsport meerdere malen onderscheiden. Als zijn gezondheid het toelaat zal hij zeker bij de finale aanwezig zijn.
Du Chatinier opent finale
SV Rijnstreek is zeer verheugd dat de Alphense wethouder van sport, Michel Du Chatinier, zich bereid heeft verklaard om deze finale te openen en betrokken te willen zijn bij de prijsuitreiking.
Wie is Jan Alma?
Om dan maar meteen goed te beginnen, doen we dat bij het begin der beginnen. Als jonge knul zat Jan bij de padvinderij, waar hij troepenleider was, maar algauw raakte hij geïnteresseerd in sport. “Ik ben toen bij verschillende sportverenigingen gaan kijken om mijn interesse te bepalen. Dit werd uiteindelijk handbal, maar eerst moest ik van mijn ouders het traject bij de padvinderij afmaken.” Zo gebeurde het uiteindelijk dat Jan in 1950, toen 16 jaar oud, binnenwandelde bij Hellas. De tijden waren toen nadrukkelijk anders. Er werd nog veldhandbal gespeeld en pas veel later zou het zaalhandbal zijn intrede doen.
In 1954 begon Jan zijn trainersloopbaan bij de jeugd van Hellas. Als speler brak hij nooit door tot de echte top, mede ook doordat hij pas op 16-jarige leeftijd begon met spelen. Als trainer zou alles echter anders worden en zou hij zijn sporen achterlaten in de geschiedenisboeken van ons vaderlandse handbal. Belangrijk aandeel hierin had zijn nooit aflatende nieuwsgierigheid. “eind jaren ‘60 gingen mijn toenmalige vrouw en ik vaak op vakantie naar Trogir, in het voormalige Joegoslavië. Daar was ‘s zomers een handbalschool, waar talenten uit het land kwamen trainen en waar ook internationaal gerenommeerde trainers als gastdocent optraden. Ik ging daar dan bij de trainingen kijken en kwam zo in contact met één van deze trainers, Wienko Gandia. We raakten uiteindelijk bevriend en zouden elkaar als trainer/coach nog vaak tegenkomen later.”
Over de jaren bleef Jan georiënteerd op het buitenland. Vernieuwing en verbetering is toch vooral te halen op plekken waar men verder is dan jij. In die tijd was dat vooral het Oostblok. het Oostblok is de bakermat van het moderne handbal. Hongarije, Roemenië, de Sovjet Unie en het voormalige Joegoslavië, daar werd de modernisering van het handbal ingezet. De nadruk lag daar vooral op veel en keihard trainen, iets waar we toen in het westen nog niet echt van gehoord hadden. Bovendien werden er vanuit het Oostblok nieuwe elementen in het handbal geïntroduceerd. Jan bracht een van die elementen aan bij de dames van Hygiea (Haagse ploeg die helaas niet meer bestaat), waar hij ooit trainer was. “Ik liet de
dames van Hygiea een valworp uitvoeren en kreeg van alle kanten commentaar. Dit was toch niet iets wat paste bij een damessport. Vandaag de dag is het de normaalste zaak van de wereld”.
Als trainer was hij actief bij de dames van Hellas, waar hij verschillende keren landskampioen mee werd. Ook stond hij aan het roer bij Hermes toen zij in 1990 en 1991 de Beker veroverden. Met de mannen van Aalsmeer werd hij in 1995 lands-kampioen. In de tussenliggende periodes was hij ook actief als bondscoach van de Nederlandse dames, waarmee hij promoveerde naar de A-groep en op het WK in 1978 de 9e plaats veroverde.
De verdiensten van Jan voor het Haagse, maar ook het Nederlandse handbal in het algemeen blijken uit de vele onderscheidingen die hij door de jaren ontving.
Hij is Erelid van Hellas en Lid van Verdienste van het toenmalige NHV Den Haag en NHV Landelijk. Daarnaast ontving hij het ereteken in Goud van NHV Landelijk vanwege zijn verdienste voor de handbalsport in het algemeen, is hij “Drager van de Zilveren Roos”vanwege zijn verdiensten voor Hermes en ontving hij de sportpenning van de gemeente Den Haag. Als klap op de vuurpijl werd enkele jaren geleden een tribune naar hem vernoemd in de Hellashal en natuurlijk draagt de bekercompetitie van NHV Zuid-Holland ook zijn naam.
In 2003 stopte hij als trainer, maar nog altijd praat hij bevlogen over handbal. Zo zijn gezondheid het toelaat zal hij vandaag aanwezig zijn tijdens de finales. Wij hopen u daar, samen met Jan te kunnen treffen om te genieten van 2 mooie wedstrijden!
